„Czym to jest I dlaczego to coś tak silnie podziałało na wyobraźnię naukowców i dziennikarzy
Pomimo że wirtualną rzeczywistość można obecnie uprawiać na wiele sposobów, jej symbolem pozostały wielkie czarne gogle, rękawiczki i olbrzymia liczba kabli. Gogle są wyposażone w dwa małe ekrany wideo, które pokazują nieco różniące się obrazy, w celu wytworzenia złudzenia trójwymiarowości. Czujnik magnetyczny umieszczony w goglach albo u góry hełmu przekazuje informacje o ruchach głowy „podróżującego" do komputera z oprogramowaniem VR. Rozmaite inne czujniki mogą być przyczepione do „rękawicy danych" albo nawet do całego „kombinezonu danych". Ubrany w taki strój podróżnik po wirtualnej przestrzeni przypomina nurka penetrującego głębiny oceanu co nie jest wcale niewłaściwą analogią. Wszystkie informacje z czujników w hełmie, rękawicach i ubraniu są przetwarzane przez komputer w reprezentację (w czasie rzeczywistym) położenia podróżującego w wirtualnym świecie tworzenie przez oprogramowanie trójwymiarowej grafiki, która przedstawia dom, pałac, powierzchnię Księżyca albo cokolwiek innego, co projektanci i programiści są sobie w stanie wyobrazić. Kiedy podnosisz rękę i wskazujesz coś palcem, twoja wirtualna ręka z wyciągniętym palcem pojawia się przed twoimi oczami. Jeśli w rzeczywistej przestrzeni zwrócisz się w prawo, zmienia się to, co widzisz w przestrzeni wirtualnej w ten sposób sterujesz podróżą. Świat wirtualny może być również oprogramowany, dzięki czemu można manipulować obiektami, spacerować, latać albo jeździć po wirtualnym środowisku.“(8)