„P. M. Warren. Pałace minojskiej kultury. ..ScientificAmerican" t. 253 1985. nr 1 (wersja rosyjskojezyczna ..W Mirye Nauki" 1985. nr 9).
cywilizacja Krety zapładniała świat protogrecki, oswajała go z pismem, igrzyskami, kulturą miejską. Mysz rodziła górę. Kultura wina w Grecji starożytnej, zwyczaje związane z jego piciem wywodzą się w znacznym stopniu z tej wyspy, której żeglarze byli najstarszymi obok Fenicjan profesjonalistami na morskich szlakach Lewantu 6. Nie mamy podstaw, aby przypuszczać, że kupcy kreteńscy z premedytacją, świadomie, metodycznie rozbudzali apetyty na wino, stwarzając w ten sposób rynek zbytu, zapotrzebowanie na ten produkt. Ale ich działalność, świadomie czy nie. zmierzała dokładnie w tym kierunku. Minojska cywilizacja Krety zniknęła w sposób katastroficzny około 1400 lat p.n.e. Lecz do tego czasu strumień wina kreteńskiego płynął obficie we wschodniej części basenu Morza Śródziemnego. Kreteńską cywilizacja zmarła śmiercią gwałtowną, ale jej spuścizna weszła w skład cywilizacji mykeńskiej, znalazła kontynuatorów, spadkobierców w świecie protogreckim i greckim. Zresztą, uprawa winorośli na wyspie bynajmniej nie upadła! Podobnie jak ekonomia Krety, również, ekonomia starożytnej Grecji opierała się na trzech podstawowych uprawach — zbożu, oliwce, winorośli. Podobnie jak minojska cywilizacja Krety, potem także starożytna cywilizacja Grecji sprzęgnięta była w sposób organiczny z winem i także uczyniła z niego swój podstawowy artykuł eksportowy. Wszędzie, gdzie powstawały kolonie greckie, pojawiały się winnice, od Miletu po Marsylię. Wino stało się napojem panśródziemnomorskim.“(13)